De School voor Eenzijn bestaat één jaar

Het voelt alsof we er al jaren zijn en dat is ook niet zo gek. We vinden niks nieuws uit maar borduren slechts voort op ideeën die al lang in ons aanwezig zijn. Afgelopen jaar hebben we een school neer willen zetten die zich focust op de fundamenten van ons bestaan.

We gaan samen met anderen op zoek naar onze existentie en schudden zo onderweg de eenzaamheid van ons af. Wanneer we weten wie we zijn, is er geen reden meer om je eenzaam te voelen. Alleen dit weten, vraagt om kennis. Vandaar een school.

Maar naast school zijn wij een beweging zoals alles in beweging is. De uitdaging van de afgelopen Coronaperiode lag misschien wel juist hierin gelegen: hoe door te gaan wanneer de bewegingsvrijheid is ingeperkt?

Hoe mooi is het dan om te zien hoe inventief en creatief mensen zijn. We zijn allemaal doorgegaan, we zijn er nog en misschien wel weerbaarder dan ooit. Desalniettemin gaan sommigen juist nu door een crisis. Eerst zal de schuld ervan wellicht gezocht worden bij anderen, totdat we bij onszelf uitkomen en onszelf gaan veroordelen. Vergis je niet: een depressie is zo geboren. In het zwartst van onze belevingswereld voelen wij ons eenzaam: want in jouw lijden sta jij alleen. Er woedt een oorlog waar niemand weet van heeft, behalve jij. En hoe meer je strijdt, hoe uitgeputter je raakt.

Zo wilde ik zelf aan het begin van deze crisis ook blijven vasthouden aan wat voor mij op dat moment werkte. Maar de omstandigheden vroegen anders. Ik heb twee jonge kinderen die thuisles moesten krijgen en mijn vrouw en ik hebben allebei een eigen stichting zonder toegang tot kantoor buitenshuis. Er werd gevraagd om flexibiliteit.

Dat gold ook voor de School voor Eenzijn. Hoe bleven wij in contact met onze leden zonder evenementen en fysieke leerwegen? Zoals velen hebben wij het digitale pad bewandeld. We zonden drie keer per week uit via Livestreams op Facebook en bespraken daar de eenzaamheid in de meest brede zin van het woord in tijden van min of meer sociale isolatie. Daarnaast organiseerden we terugkomdagen voor de mensen die eerder meededen aan onze leerweg en tenslotte deden we zelfs een nieuwe leerweg geheel digitaal.

De belangrijkste les: het digitale contact is écht. Sterker nog: het contact is er al. Zelfs nu jij deze tekst leest voel je wellicht een zekere verbondenheid. Het ontspruit namelijk uit dezelfde bron als waar jij uit put wanneer je communiceert. Jij bent mij en ik ben jou. Maar dan wel op het meeste fundamentele, existentiële niveau. Daar voorbij ben jij natuurlijk gewoon weer jij en ik ik, met al onze unieke eigenschappen, kwaliteiten en particuliere zorgen.

De kunst is wat ons betreft om daar voorbij te kijken. Deze kunst is niets nieuws onder de zon en is iets dat al eeuwen geleden werd beoefend. Wij raken hier met de School voor Eenzijn niet over uitgepraat maar nog belangrijker: we inspireren en motiveren elkaar om zelf de levenskunst te ontdekken en te gaan beoefenen.

Hoe, en of je dit doet, is aan jou. Maar wij blijven je uitnodigen om je bij ons aan te sluiten, zodat je in jouw leerproces niet alleen staat.

Jaar twee van de School voor Eenzijn start nu en… we zullen doorgaan!

Sander & René | Founders School voor Eenzijn

P.S.

Dat we niet hebben stilgezeten is onder andere te zien aan onze herziene lidmaatschapsstructuur en onze digitale cursus ‘Unlock, Open up!’ Bekijk op onze site hoe je naast lid ook vriend van de School voor Eenzijn kunt worden en welk cadeau we voor jou in petto hebben mocht je onze digitale leerweg willen volgen. Wie jarig is, deelt immers uit!

Filmpje van onze lancering één jaar geleden (Pre-Corona 😉