Ruimte om te Helen

door Liz Anne

Mijn passie is voeding, in de breedste zin van het woord. Ik schrijf, ontwikkel en ontdek.

Ruimte om te Helen

Regelmatig wordt er van verschillende kanten gesproken en geschreven over dat je woede, negatieve gedachten of gevoelens niet mag toelaten en dat ze er niet mogen zijn.
Positief blijven en mediteren, zou het antwoord zijn.
Persoonlijk mis ik daar iets, als een soort gat tussen de spirituele wereld en het dagelijks aardse bestaan.. namelijk het menselijke aspect.
Je kunt niet zomaar alles weg ademen of mediteren.
Als mens zijnde heb je een bepaald bewust zijn.
Waarin verschillende gevoelens en gedachten passeren.
Evenals het weer; soms waait het hard en is het bewolkt, valt er veel regen, is het onstuimig..
een andere dag schijnt de zon, en hangen er misschien zachte sluier wolken in de lucht.
We zijn als mens beïnvloedbaar, door wat er om ons heen gebeurd.
Ook al zet ik mij positief in, wil en zal ik in mijn kracht blijven staan, keer op keer mediteren en oneindig veel oefeningen doen om mijzelf te zuiveren en helen..
Vroeg of laat willen mijn gevoelens van verdriet of woede aandacht.
Mijn lichaam wil rust, na een langdurig stressvolle periode en mijn hoofd en zenuwstelsel willen minder prikkels.
Gezond eten, iets meer slapen, yoga, ontspannen kletsen en wandelen in de natuur…

De fysieke pijn die ik kan ervaren en een benauwd gevoel dat op mijn gestel drukt, hebben meer tijd nodig.
Tijd om naar buiten te komen, te worden benoemd en dat het gevoel er mag zijn.
Zodat ik mijn ervaringen kan verwerken, en zo nodig tranen te laten stromen
om mij te bevrijden van de emoties die daar vast zaten.
Ik noem dat ook wel wassen, het wassen het lichaam en de geest.
Door met de verschillende facetten van mijzelf in contact te komen.
Mijn gevoelens en gedachten te ventileren bij mijzelf of in gesprek met een ander.

Het is uiteraard niet mijn intentie om mensen op te laten gaan in woede
of angst, je daardoor te laten leiden of je hierdoor te laten overweldigen.
De regie houden vanuit jezelf en beseffen dat je niet jouw gedachten, gevoelens en lichaam bent, is wel belangrijk.
Jij bent de waarnemer en de kapitein op jouw eigen ‘schip’.
Iets groots, stressvol of pijnlijks kunnen verwerken en loslaten heeft vaak tijd nodig.

Lieve mensen blijf dicht bij jezelf, en als dat niet lukt, laat het dan even.
Voel goed wat voor jou belangrijk is.
Dat hoeft niet meer, sneller beter of perfect te zijn.
Soms is even stil staan en een paar stappen terug nemen om weer tot je eigen kern te kunnen komen, het beste wat je voor jezelf kan doen.
Om vervolgens weer meer ruimte en energie te ervaren,
voor hetgeen dat je graag wil oppakken of uitvoeren.

Liefs,
Lizanne

Een bericht schrijven